Pecūnia!

Author: K. Gamache

This was originally used with Lesson 6 of Latin for Americans (9th edition) with notes for unfamiliar forms and vocabulary.

Text
In silvā, est rēgīna, nōmine Septima. Rēgīna Septima magnam cōpiam pecūniae habet. Sed rēgīna multās cūrās habet quod sunt multī lupī magnī in silvā et lupī pecūniam amant. Ergō, crās servī rēgīnae pecūniam in nāvem portābunt et ad īnsulam, ubi lupī nōn sunt, nāvigābunt. 

……………………………………………………….. 

Nunc rēgīna et nautae ad īnsulam nāvigant. Tempestās bona est… Sōl lūcet…. caelum est caeruleum… Aqua est plāna… Subitō, nāvis pīrātae est! Est pīrāta clāra et mala, nōmine Aurēliā. Aurēliā ad nāvem rēgīnae nāvigat. Rēgīna Septima et nautae sunt territī. 

“pecūniam mihi dōna aut rēgīnam necābō!” Aurēlia inquit. 

“Minime! Pecūniam tibi nōn dōnābō!” Rēgīna Septima inquit. 

Tum nautae exclāmant. “Minime! Pecūniam rēgīnae tibi nōn dōnābimus!”

Tum subitō, dracō est! In dracōne est lupus! Dracō pecūniam capit. Sed tum, est magna unda! Magna unda dracōnem lupī necābit! 

Lupus exclāmat, “Minimeeeeeeē!” sed unda dracōnem et lupum necat. Etiam pecūnia in aquam cecidit et nunc Neptūnus pecūniam habet. Rēgīna Septima et Pīrāta Aurēlia et dracō et lupus pecūniam nōn habēbunt.
Info & extras under the cut.

de viro forte

Author: Chris B.
Written to go with chapter 8 of purple Jenney's Latin

Text

In campō longō ōlim rēgnum magnum erat. In rēgnō rēgīna cum virō et fīliā habitābat. Trāns campum in alterā patriā inimīcī ferī habitābant. Interim contrā fortūnam rēgīnae, inimīcī bellum parābant. Inimīcī equīs magnīs in rēgnum veniēbant. Nunc rēgīna misera erat.

Rēgīna virīs, fēminīs, et līberīs rēgnī verba dīcēbat: “Vōs vocō, quod iam et ante inimīcī ad terram nostram veniunt! Multīs tēlīs ferōs superābimus! Sed, ante bellum, exspectō patrōnum!”

Tunc, ē caelō lātō, vir fortis appropinquābat. Vir rēgīnae dīcit, “Patrōnus erō! Cūr vōs estis miserī? Ego vōs servābō!”

iam inimīcī rēgnum nōn occupābant. Vir et mīlitēs eōs superābant.

Info & extras under the cut.

Artūrus rex fore volēbat.

Text

Arturus iuvenis in Britanniā erat. Artūrus rex fore volēbat. ōlim Arturus saxum vīdit, in quō gladius erat. “cūr est gladius in saxō?” inquit Arturus. in saxō verba erant. “sī gladium ē saxō removēbis, rex eris.” Arturus laetus erat et putābat sē rēgem fore. Artūrus gladium cēpit, sed gladium removēre nōn potēbat. Arturus cōnsilium cēpit: “fortasse fortior esse dēbēbō.” inquit Arturus. Artūtus ad gymnasium iit et multa pondera sūmpsit et posuit. mox mūsculōs magnōs habēbat. iterum Arturus ad saxum iit. Arturus laetus sēcum inquit, “sī gladium ē saxō removēbō, rex erō.” Artūrus gladium cēpit, iam gladium removēre nōn potēbat! Arturus īrātus erat et saxum pede pulsāvit. “Aaha!” inquit Arturus, quod pēs eum dolēbat. “hoc saxum magicum est. fortasse ad magum Merlīnum īre dēbēbō.” Artūrus ad castellum Merlīnī iit et iānuam pulsāvit. “Merlīne! Merlīne!” Merlīnus iānuam aperuit et inquit, “quis es? quid vīs?” Arturus inquit, “sum ego, Arturus, rex futūrus omnis Britanniae. sī mē adiuvābis, tū dīves et nōtus eris.” Merlīnus inquit, “bene, bene, veniam.” Merlīnus baculum cēpit et petasum cum apice indūsit. Merlīnus et Arturus ad saxum iērunt. in saxō verba erant, “sī gladium ē saxō removēbis, rex eris… sed sī magus tē adiuvābit, tū rāna eris.” “rīdiculum! quid est? unde haec verba nova vēnērunt?” Arturus īrātissimus erat et iterum saxum pede alterō pulsāvit. nunc duōs pedēs eum dolēbant. Artūrus tabernam vīdit, nōmine “Lacus.” Arturus ad tabernam iit, quod bibere volēbat. magus Merlīnus domum iit. Artūrus multum vīnum bibēbat. fēmina, nōmine Alfreda, in tabernā crustulum faciēbat. Arturus ēbrius crustulum vīdit et volēbat. “fēmina! dā mihi crustulum! ego rex omnis Britanniae erō, et sī mihi crustulum dabis, tū rēgīna mea eris!” Alfreda Arturum spectāvit et putābat eum ēbrium esse (quod erat.). “hoc est taberna, iuvenis- sī ego tibi crustulum dabō, tū mihi pecūniam dare dēbēbis.” Arturus Alfredae pecūniās dedit et crustulum cōnsūmēbat. “nunc,” putāvit Alfreda, “crustulum alterum facere dēbēbō. sed cultrum nōn habeō. quōmodo māla concīdere poterō?” per fenestram Alfreda saxum cum gladiō vīdit. “gladius est magnus culter- bene est.” inquit Alfreda et forās iit. in saxō verba erant. “sī gladium ē saxō removēbis, rēgīna eris.” “Bene est, saxum, sed rē vērā tantum cultrum volō.” in saxō verba erant. “gladius melior erit quam culter! tibi dabō, sī gladium ē mē removēbis. gladius mē dolet. :(” Alfreda gladium cēpit, sed subitō cavum minimum in saxō cōnspexit, cum litterīs “XXV.” Alfreda pecūniam in cavum posuit, et subitō gladius laxus erat! Alfreda gladium cēpit et in tabernam tulit. saxum disappāruit.

rēgīna Britannia māla concīdit et crustulum fēcit. Arturus dormīvit. multōs annōs posteā, fortasse fēmina Lacī Arturo gladium dabit, sī nōn tam stultus erit.

Info & extras under the cut

iuvenis multas pecunias habere volebat.

Text
ōlim iuvenis erat quī multās pecūniās habēre volēbat.
māter iuvenis inquit, “cōnsilium capiō! tū bene cōnsūmere potes! tū coquus esse dēbēs!” sed iuvenis coquus esse nōlēbat. “coquus esse nōlō! cibum cōnsūmere mihi placet, nōn cibum facere.”
magister iuvenis inquit, “cōnsilium capiō! tū bene scrībere potes! tū poēta esse dēbēs!” sed iuvenis poēta esse nōlēbat. “poētā esse nōlō! scrībere nōn mihi placet.”
soror iuvenis inquit, “cōnsilium capiō! tū bene arguere potes! tū advocātus esse dēbēs!” iuvenis putābat et inquit, “sīc, advocātus esse volō, quod arguere mihi valdē placet. grātiās tibi agō!”
soror inquit, “blanditia nōn erat.”

Info & extras under the cut.